مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی-پیمایشی است که با هدف بررسی نقش اینستاگرام در تغییر نگرش جوانان تهرانی نسبت به ازدواج صورت پذیرفته است جامعه آماری این مطالعه را دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی با شرط‌های "مجرد بودن، سن بین 18 تا 35 سال، و دست‌کم 5 سال سابقه فعالیت در شبکه اجتماعی اینستاگرام" تشکیل می‌دهند. با توجه به مشخص نبودن تعداد دقیق آن‌ها، مطابق با فرمول انتخاب نمونه از جامعه نامشخص، حجم نمونه برابر با 180 نفر تعیین شد. روش نمونه‌گیری نیز به شیوه غیرتصادفی در دسترس می‌باشد. با احتساب احتمال غیرقابل استفاده بودن برخی پرسشنامه‌ها، تعداد 216 پرسشنامه توزیع شد که از این تعداد، 201 پرسشنامه قابل استفاده بود. پرسشنامه 15 سوالی نگرش به ازدواج نصرتی نژاد و همکاران (1395) و پرسشنامه 19 سوالی رسانه اجتماعی اینستاگرام مجردی (1393) به منظور گردآوری داده‌های میدانی مورد استفاده قرار گرفتند. روایی پرسشنامه¬ها توسط تکنیک¬ شاخص اعتبار محتوایی و پایایی آن بوسیله تکنیک آلفای کرونباخ (نرم‌افزار اس. پی. اس. اس) مورد تأیید قرار گرفت. نتایج تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری که با استفاده از نرم‌افزار اسمارت پی.ال.اس صورت پذیرفت، نشان داد میزان استفاده از اینستاگرام بر نگرش نسبت به ازدواج، ‌تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ نوع استفاده از اینستاگرام بر نگرش نسبت به ازدواج، ‌تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ هم‌چنین ‌تأثیر میزان اعتماد به اینستاگرام بر نگرش نسبت به ازدواج، مثبت و معناداری بود.

اینستاگرام، تغییر نگرش نسبت به ازدواج، جوانان تهرانی، مدلسازی معادلات ساختاری